Na ruim zestig jaar beëindigt MAF in december haar vliegoperaties in Tanzania. De infrastructuur en commerciële vliegverbindingen in het Oost-Afrikaanse land hebben zich de afgelopen decennia sterk ontwikkeld, waardoor de noodzaak voor MAF-vluchten er is afgenomen.
Scherpe keuzes
Tegelijkertijd is de humanitaire nood in andere delen van de wereld groot en staat MAF voor scherpe keuzes. Er zijn niet genoeg vliegtuigen en andere middelen om overal te kunnen vliegen waar de nood hoog is. Daarom moet MAF voortdurend prioriteiten stellen en beschikbare capaciteit inzetten op plaatsen waar mensen het meest afhankelijk zijn van luchttransport.
MAF richt zich met luchttransport op de minst toegankelijke plekken ter wereld, plaatsen waar vervoer over de weg ontbreekt of waar mensen door conflict, rampen of andere omstandigheden nauwelijks bereikbaar zijn. Tanzania kende begin jaren zestig veel gemeenschappen in afgelegen delen van het land. In 1963 startte MAF daarom een programma waarbij gezondheidswerkers, predikanten, materialen en zieken van en naar deze afgelegen gebieden werden vervoerd.
Grootste
In de jaren tachtig was het MAF-programma in Tanzania zelfs het grootste van Afrika. De afgelopen decennia is het wegennet in Tanzania echter enorm uitgebreid en zijn er commerciële vliegverbindingen gekomen. Geleidelijk nam daardoor de vraag naar de diensten van MAF in Tanzania af. Al in 2014 vond daarom een heroriëntatie plaats en werd het aantal vluchten er verminderd. Nu zal het programma helemaal worden afgebouwd en vanaf het einde van dit jaar worden beëindigd.
Capaciteit
MAF heeft momenteel programma’s in 26 landen, waaronder landen als Papoea-Nieuw-Guinea, Liberia, Tsjaad en Zuid-Soedan. Ook in het verleden konden programma’s na jarenlange inzet worden afgebouwd omdat landen zich ontwikkelden en gemeenschappen op andere manieren bereikbaar werden. Dat was bijvoorbeeld het geval in Mongolië en Bangladesh.
Tegenover de positieve ontwikkeling in Tanzania staat een veel zorgelijker beeld in andere delen van de wereld. Conflicten, onveiligheid en humanitaire crises maken hele gebieden moeilijk of zelfs vrijwel onmogelijk bereikbaar over de weg. De vraag naar luchttransport op zulke plaatsen is groter dan de capaciteit die MAF beschikbaar heeft. De humanitaire crisis rondom Soedan,
Zuid-Soedan en Tsjaad behoort momenteel tot de grootste ter wereld. Juist in deze regio kan luchttransport van levensbelang zijn voor hulporganisaties, kerken en lokale gemeenschappen.
Bereikbaarheid
De verbeterde bereikbaarheid van Tanzania maakt het mogelijk om het programma daar te beëindigen en schaarse capaciteit vrij te maken voor gebieden waar de nood groter is. Drie vliegtuigen die momenteel in Tanzania worden gebruikt, zullen naar verwachting elders in Afrika worden ingezet. Het vertrek uit Tanzania markeert niet alleen het einde van een bijzonder hoofdstuk voor MAF. Het laat ook zien voor welke keuzes MAF wereldwijd staat: met een beperkt aantal vliegtuigen zoveel mogelijk mensen bereiken op plaatsen waar de nood het grootst is en andere vormen van vervoer ontbreken.
Dankbaar
In al die jaren mocht MAF veel betekenen voor afgelegen gemeenschappen. Meer dan veertig jaar lang vlogen MAF-piloten medische teams naar dorpen die nauwelijks toegang hadden tot zorg. Door medische safari’s kregen duizenden vrouwen en kinderen hulp. Denk aan zwangerschapscontroles, oogtesten, malariapreventie, voedingsadvies en medische controles na de bevalling. Ook geestelijk droeg MAF bij. Al meer dan veertig jaar vloog MAF om het Evangelie op moeilijk bereikbare plekken te brengen. Zoals evangelist Elisha Moita en zijn team naar afgelegen Maasai-dorpen. Toen Elisha eind jaren zeventig begon, telde hij 63 christenen onder de Maasai. Vandaag de dag zijn dat er meer dan 200.000. “Met MAF konden onze evangelisten mensen veel makkelijker bereiken”, vertelt Elisha. “Daardoor waren we na aankomst niet helemaal uitgeput, maar hadden nog genoeg energie om te zitten, te praten en het Evangelie te delen.”
