Ergens aan de andere kant van de wereld in een ruig afgelegen gebied, buigt een meisje zich over haar boek. Het is Mary. Buiten, maar ook binnen is het pikkedonker. In Mary’s dorp is geen elektriciteit. Alleen de smalle lichtbundel van een zaklamp valt op de bladzijdes. Zo leest ze door. Die zaklamp, op zonne-energie, kreeg ze van school. Zonder dat licht zou het voor Mary bijna onmogelijk zijn om ’s avonds nog te leren. Maar Mary wil vooruit. Ze wil verder. Ze wil naar de middelbare school, want op een dag hoopt ze verpleegkundige te worden.

Kwetsbare meisjes
Mary woont in de Karamoja-regio in Oeganda. Een afgelegen gebied waar armoede en onveiligheid diepe sporen trekken. Veel kinderen groeien op zonder toegang tot goed onderwijs. De alfabetiseringsgraad hier behoort tot de laagste van heel Oeganda. Niet naar school gaan is voor meisjes nog riskanter dan voor jongens. Het betekent niet alleen dat ze niet kunnen studeren. Het maakt hen ook kwetsbaarder voor uitbuiting, mensenhandel en kindhuwelijken. Mary weet dat van dichtbij.
Ontvoerd en verkocht
Vorig jaar werd een van haar vriendinnen ontvoerd door een man. Later werd ze gedwongen om met hem te trouwen. Mary kent nog veel meer meisjes die hetzelfde meemaakten. Sommigen waren even oud als zij, zeventien. Anderen nog jonger. Florence Talamoi, onderwijsambtenaar in het gebied, ziet dit ook gebeuren. “Armoede en onveiligheid zijn belangrijke factoren die bijdragen aan kinderhandel hier. Kinderen worden zelfs door hun eigen familie verkocht”, vertelt ze. Meisjes uit Karamoja worden soms verkocht en naar Nairobi in Kenia gesmokkeld. Voor een bedrag dat nauwelijks te bevatten is. Een rapport van ENACT, een initiatief ter bestrijding van criminaliteit in Afrika, concludeerde dat meisjes uit deze regio voor vijf dollar werden verkocht. Vijf dollar. Voor een mensenleven.
Van levensbelang
Toen Ezekiel 37 Ministry, partnerorganisatie van MAF, een school oprichtte in de Karamoja-regio wilde het team voornamelijk onderwijs bieden. Wat zij zich toen nog niet volledig realiseerden, was hoeveel bescherming deze school meisjes zou bieden. De Akigyeno School telt inmiddels ongeveer 300 leerlingen. Voor Mary en haar klasgenoten is hun school veel meer dan een plek met lokalen, boeken en leraren. Het is hun veilige haven. Een plek waar ze gezien worden. Waar ze zich mogen ontwikkelen en ontdekken dat hun leven waarde heeft. Onderwijs geeft de kinderen niet alleen kennis. Het geeft bescherming, veiligheid en nieuwe kansen voor de toekomst.
Moeilijk bereikbaar
De Akigyeno School ligt in het district Napak. Deze regio is afgelegen en moeilijk bereikbaar. Een reis over de weg duurt vaak één of twee dagen. Slechte wegen, lange afstanden en zware omstandigheden maken elke rit intensief. Daarom vliegt MAF het team van Ezekiel 37 Ministry naar Moroto. Vanaf daar reizen ze verder naar de school. Voor schooldirecteur Rebecca Sekamanya en haar team maakt dat een wereld van verschil. “We waarderen MAF ontzettend”, zegt Rebecca. “Ik denk niet dat we deze reizen zonder jullie zouden kunnen maken.” De vlucht duurt ongeveer negentig minuten. Daardoor kan Rebecca zelfs op reisdagen doorgaan met haar werk. “Twee dagen onderweg zijn is geen goede besteding van ons geld. Het heeft geen zin om dagenlang onderweg te zijn.” Dankzij de vluchten van MAF blijft het werk van Ezekiel 37 Ministry bereikbaar. En daardoor houden kinderen zoals Mary toegang tot onderwijs, bescherming en nieuwe kansen.
Alle negentien geslaagd
En dát is ook waarom Rebecca doorgaat met haar werk. “Ik ben zo trots op deze kinderen”, vertelt ze. “Omdat dit de eerste klas was die de landelijke eindtoets aflegde, had ik geen hoge verwachtingen.” Maar uiteindelijk kregen alle negentien leerlingen toegang tot het voortgezet onderwijs. Drie van hen haalden zelfs de hoogst haalbare scores. Mary is een van de leerlingen die nu de volgende stap mag zetten. Terwijl veel kinderen na schooltijd vee hoeden of thuis meehelpen, zocht Mary elk moment om te leren. Ze las in de avond, bij licht van haar zaklamp. Zin voor zin. En dat harde werken bleef niet zonder resultaat. Inmiddels heeft Mary de uitslag van haar eindtoets gekregen. Ze blijkt de hoogste score van de klas te hebben gehaald. “Ik ben zó blij dat ik naar de middelbare school kan!”, zegt ze stralend. Mary weet dat haar verhaal in schril contrast staat met de harde realiteit van veel van haar vriendinnen. Juist daarom is ze extra toegewijd.
Studeren in het donker
Ergens aan de andere kant van de wereld in een ruig, afgelegen gebied zit een meisje verdiept in haar boek. In haar hand heeft ze de zaklamp die de bladzijde verlicht. Mary bereidt zich nu voor op de middelbare school. Ze droomt ervan verpleegster te worden, zodat ze op een dag haar gemeenschap kan dienen en kan ondersteunen. Mary studeert door, want haar toekomst is nog lang niet uitgeschreven.