Eerbetoon aan een vrouw van hoop
Projecten » Vrouwen van hoop » Het laatste nieuws » Eerbetoon aan een vrouw van hoop

Eerbetoon aan een vrouw van hoop
Eerbetoon aan een vrouw van hoop
DATUM: 10 oktober 2011  |  Margriet Terlouw

“Goede reis, safari njema”, ik zwaaide zeven vermoeide vrouwen uit en liep terug naar mijn kamer. De reis met ons achten was voorbij. In de gang van ons laatste ‘guesthouse’ klonk treurige muziek. In de kamer tegenover de mijne stond een kamermeisje voor de televisie :“Safari njema Wangaari Mathai”. Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld en ik zette de tv op mijn kamer op hetzelfde kanaal. In de 10 jaar dat wij in Kenia woonden was ik geïnteresseerd geraakt  in deze echte Keniaanse vrouw van hoop die in 2004 wereldwijd bekend werd vanwege de Nobelprijs voor de vrede. De eerste Afrikaanse vrouw die deze prijs kreeg.

Zittend op mijn bed, tussen half ingepakte koffers begreep ik het: vandaag was de dag van haar begrafenis: ‘Her final journey’ stond onderaan het beeld. Ik wist niet dat ze overleden was. Op 21 september jl., een schok voor het hele land. De  rest van de morgen bleef ik aan de buis gekluisterd. Alle ‘groten des lands’ hielden een speech: religieuze leiders, voormannen van de door Maathai opgerichte‘Green Belt Movement’ en de grote politieke leiders. De enige afwezige was oud president Moi en daar deed hij goed aan. Want als er één is die tegen deze opmerkelijke vrouw was geweest, was hij het. In 1992  redde zij –door ongewapend verzet in de trant van Mandela, Ghandi en Martin Luther King – het grote Uhurupark in het centrum van Nairobi uit de handen van de politici die daar een immense flat wilden bouwen. De begrafenis vond plaats in een hoek van het park: “Freedom Corner.” Door haar inzet is “Karuru Forest” een groot bos aan de rand van Nairobi bewaard gebleven, zij stond op de bres voor onderwijs aan vrouwen, had een enorme inzet voor de armen en werd op geen enkele manier gedreven door verlangen naar macht.
Vandaag gaf het Keniaanse volk de laatste eer aan”de enige goede president die Kenia ooit gehad heeft.” De politici gunden deze professor in de zoölogie  nooit een plaats in het parlement, als rolmodel voor menige vrouw in Kenia gaat zij de geschiedenis in: een echte vrouw van hoop!